Κυριακή, Δεκεμβρίου 21, 2008

Πού είναι το κράτος; Πού είναι η Τζοβάνα Φραγκούλη;;;




Αφαίρεσαν το ρολόι της ΔΕΗ λόγω οφειλών

Την οργή και την έντονη αγανάκτησή της εκφράζει η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία (Ε.Σ.Α.μεΑ.) για την απάνθρωπη στάση της ΔΕΗ Ρόδου απέναντι σε οικογένεια αποτελούμενη από μια ηλικιωμένη γυναίκα, ένα παιδί με πρόβλημα όρασης κι έναν 19χρονο τετραπληγικό, με πλήρη εξάρτηση από οξυγόνο που λειτουργεί με ρεύμα.

Η ιστορία έχει ως εξής: Η οικογένεια που ζει με το προνοιακό επίδομα των 400 ευρώ της ηλικιωμένης γυναίκας δεν είχε τη δυνατότητα να εξοφλήσει οφειλές ύψους 924 ευρώ. Έτσι, αποφασίστηκε η αφαίρεση του ρολογιού της ΔΕΗ από το σπίτι, αφήνοντας τον 19χρονο χωρίς την απαραίτητη για τη ζωή του παροχή οξυγόνου.

Την αδιανότητη αυτή ενέργεια έρχεται να συμπληρώσει η άρνηση της ΔΕΗ να δεχτεί το ποσό των 550 ευρώ που κατόρθωσε να συγκεντρώσει ο Σύλλογος Ατόμων με Αναπηρία της Ρόδου για να βοηθήσει την οικογένεια εξοφλώντας το υπόλοιπο (424 ευρώ) του οφειλόμενου λογαριασμού κατόπιν διακανονισμού εντός δεκαημέρου.

Η Συνομοσπονδία και σύσσωμο το αναπηρικό κίνημα καταγγέλλουν την ξεδιάντροπη αυτή ενέργεια, σε μια περίοδο που η κρίση καταφέρνει αδυσώπητα χτυπήματα στις οικογένειες με μέλη άτομα με αναπηρία. Καλούμε την πολιτεία να πάρει θέση εδώ και τώρα και να παρέμβει προκειμένου να βρεθεί λύση στο πρόβλημα της οικογένειας της Ρόδου. Σε διαφορετική περίπτωση, κρίνεται η αξιοπιστία της ίδιας της ελληνικής πολιτείας και των εκπροσώπων της, αφού τίθεται ευθέως σε κίνδυνο της ζωή ενός 19χρονου παιδιού με τετραπληγία.

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με τον Πρόεδρο του Συλλόγου ΑμεΑ της Ρόδου και μέλος του Γενικού Συμβουλίου της Ε.Σ.ΑμεΑ., κ. Μανώλη Ζηδιανάκη στο κινητό τηλέφωνο 6949 738191



Αντί να σχολιάσω το ανωτέρω, παραθέτω το κάτωθι….

Ο ΔΕΚΑΕΞΑΡΗΣ ΜΕΣΑ ΜΟΥ
Published by magakos on Κυριακή, 14 Δεκέμβριος 2008 στις 9:44 μμ

Δεν μπορείτε να καταλάβετε. Ή, μάλλον, δεν θέλετε να καταλάβετε. Ή, το πιθανότερο, υποκρίνεστε πως δεν καταλαβαίνετε.
Υποκρίνεστε πως δεν καταλαβαίνετε το γιατί είμαστε στους δρόμους και πετάμε πέτρες στις βδέλλες τράπεζές σας, στις ξεπουλημένες –πρώην- δημόσιες «υπηρεσίες» σας και στα πολυκαταστήματα της καταγέλαστης εικονικής ψευδοευημερίας σας (που δεν έχετε καν τα χρήματα να την αγοράσετε). Αλλά και στα μαντρόσκυλα-μπάτσους σας, που προστατεύουν όλα τα παραπάνω.
Αφού μάς στήσατε μια «ζωή»-φάκα, γεμάτη από αβεβαιότητα, μιζέρια, ποντικοτρεχάλα, ανουσιότητα, μια «ζωή» που σκοπεύετε να την ρίξετε σαν ταφόπλακα επάνω μας μόλις «ενηλικιωθούμε», υποκρίνεστε πως «δεν καταλαβαίνετε» τό πώς είναι δυνατόν να… μην συναινούμε πρόθυμα.
Το αν παριστάνετε απλώς τους ηλίθιους, ή αν είστε πραγματικά ηλίθιοι, ποσώς με ενδιαφέρει. Δεν είμαι ούτε ψυχαναλυτής σας αλλά, ούτε και έχω άλλον χρόνο να ξοδέψω για σας. Αρκετά χρόνια από την πολύτιμη νιότη μου σπατάλησα επειδή με είχατε σχεδόν πείσει ότι το πρόβλημα ήταν με μένα. Ενώ, τώρα έχω πλέον κατανοήσει ότι οι προβληματικοί, οι ψυχικά σακάτηδες, οι ανέραστοι, οι χαμένοι, οι κομπλεξικοί, οι μαλάκες, είστε εσείς.
Υποκρίνεστε πως δεν καταλαβαίνετε πώς είναι δυνατόν να αντιδρώ, όταν πρέπει να ξυπνάω από τα χαράματα για να σπαταλήσω έξι ώρες από το πολύτιμο -και συνήθως ηλιόλουστο- πρωινό μου σε ένα σχολείο, στο οποίο ούτε εσείς δεν πιστεύετε πλέον και το οποίο, ως θεσμό, υπονομεύετε συστηματικά. Και αμέσως μετά, το απόγευμα, να τρέχω να κλειστώ για τρεις ώρες σε ένα μίζερο φροντιστήριο (παρεμπιπτόντως, το «φροντιστήριο» είναι όρος της αρχαίας αττικής κωμωδίας και σημαίνει «σχολείο για ηλίθιους»), έναν (παρα)θεσμό, τον οποίο δημιουργήσατε ακριβώς για να δικαιολογήσετε και να διαιωνίσετε τη εσκεμμένη διάλυση του κανονικού σχολείου. Και τις υπόλοιπες ελάχιστες ώρες που απομένουν, να πρέπει να γαμηθώ για να κάνω την σχολική «δουλειά για το σπίτι», μια αντιπαιδαγωγική, αντιεκπαιδευτική και αντιμαθησιακή πρακτική, που έχει πλέον εγκαταλειφθεί σε όλες τις χώρες του πολιτισμένου κόσμου. Δεν πάτε καλύτερα να γαμηθείτε εσείς λέω ’γω; Όλοι εσείς, που ως γονείς από τότε που ήμουν στο δημοτικό ακόμη σχολείο, παραπονιόσαστε στις δασκάλες όταν δεν μου ανέθεταν πολλή «δουλειά για το σπίτι», γιατί φοβόσασταν (σαν αγράμματοι που κατά βάθος είστε) μην… μείνω αγράμματος. Δεν πάτε, λέω, να γαμηθείτε, μήπως και δούμε καμιά άσπρη μέρα;
Αλλά μήπως και τα σαββατοκύριακα μου, μού τα έχετε αφήσει να τα διαθέτω όπως δικαιούμαι και όπως με γεμίζει; Αφού και τα πρωινά του Σαββάτου, πάλι στο… φροντιστήριο πρέπει να τη «βγάλω». Αλλά και τα απογεύματα της Κυριακής πρέπει να «διαβάσω τα μαθήματά μου». Ενώ, σε όλες της χώρες της Ε.Ε. και του άλλου πολιτισμένου κόσμου, μόλις λήξει το σχολικό ωράριο οι έφηβοι και οι έφηβες πετάνε την σχολική σάκα και βγαίνουν στις πλατείες, για να τα πούν, να αστειευτούν, να χαβαλεδιάσουν, να ονειρευτούν, να κοκορευτούν, να πειραχτούν, να γκομενίσουν, να χουφτωθούν. Και αξίζει να σας υπενθυμίσω ότι τα παιδιά αυτά είναι πολύ πιο ψηλά στις διεθνείς σχολικές αξιολογήσεις από τα δικά σας, δηλαδή εμάς.
Αλλά, ας υποθέσουμε ότι αξίζει να θυσιάσω τα χρόνια της εφηβείας μου για το «μέλλον» μου. Για το οποίο δεν σταματάτε να μού κοπανάτε αγχωμένα ότι πρέπει να προνοώ «από τώρα που είναι ακόμα νωρίς». Πότε θα αποκτήσετε επιτέλους την υπευθυνότητα και την ωριμότητα για να μού περιγράψετε ποιό στην ευχή είναι αυτό το «μέλλον»; Γιατί εγώ δεν βλέπω τίποτα τέτοιο. Το μόνο που βλέπω είναι ανθρώπους που εκπληρώνουν τα πρότυπα που προπαγανδίζετε εσείς, πτυχιούχους, και μή, να δουλεύουν για λίγα ψωροευρώ (συνήθως μετά από μεγάλα περιοδικά διαστήματα κρατικά μεθοδευμένης ανεργίας) και τα ατάλαντα «βύσματα» (που τούς γονείς τους εσείς οι ίδιοι ψηφίζετε για να υποκλέπτουν τις περίοπτες θέσεις εργασίας από τα παιδιά σας) να βολεύονται χωρίς να χρειαστεί καν να βρέξουν τα πόδια τους.
Το μόνο που βλέπω είναι ότι αυτή η νεοβυζαντινή χώρα που έχω εγκλωβιστεί, συνεχώς μοστράρει μια φτιασιδωμένη πρόσοψη «ανάπτυξης» και μια κάλπικη ρητορεία «ελπίδας», που πείθει μόνο κάτι αφελείς και διανοητικά καθυστερημένους σαν κι εσάς. Κάτι μοσχάρια (σαν κι εσάς) που τά έχουν μπάσει για τα καλά σε ένα στημένο παιχνίδι, αυτό που οι αρχαίοι Έλληνες (των οποίων κομπορρημονείτε –τρομάρα σας- ότι είστε απόγονοι) αποκαλούσαν «ανεξέταστον βίον». Ζείτε μια ζωή που δεν είναι δική σας, που άλλοι την έχουν προαποφασίσει, μια ζωή που μοιάζει - ή, καλύτερα, είναι- μια αγχωμένη μαλακία, στην οποία θέλετε να μπάσετε κι εμάς. Κι αυτό το θέλετε μόνο και μόνο γιατί είστε παραιτημένοι, ηττημένοι, losers, μοιρολάτρες, ραγιάδες, είστε (όσο κι αν σφυράτε αδιάφορα) ναυάγια της ζωής που βγάζουν όλον τον κομπλεξισμό τους, όλη την αποτυχία της άθλιας ζωής τους, όλα τα διεστραμμένα απωθημένα τους, στα ίδια τους τα παιδιά.
Αυτό που κατεξοχήν βλέπω είστε εσείς οι ίδιοι, που μηρυκάζετε ένα προκάτ «μέλλον» για εμάς, την ίδια στιγμή που θα έπρεπε να κοιτάτε στον καθρέφτη την κατάντια στην οποία σάς οδήγησαν χωρίς να το καταλάβετε. Ψηφίζετε αυτούς που σας εξαπατούν και παρ’ όλα αυτά συνεχίζετε, σαν γνήσιοι θρησκευόμενοι, να ελπίζετε. Η εκκλησία σας, ο ύπουλος ποιμένας τής αρρωστημένης ψυχής σας, υπεξαιρεί την δημόσια περιουσία, αλλά εσείς … «το μοναστήρι να ’ν’ καλά». Πληρώνετε για δημόσια υγεία και ταυτόχρονα αδειάζετε την τσέπη σας για να κάνετε ιδιωτική ασφάλιση. Δουλεύετε σαν τουρκοκρατούμενοι ραγιάδες, απλήρωτοι και ανασφάλιστοι, «μορφώνεστε» από τις μπατσοεφημερίδες σας, «υπάρχετε» μόνο μέσα από τα κωλορηάλιτυ τηλεσκουπίδια, και μετά έχετε το θράσος να απαιτείτε να δεχτούμε τις –χρεωκοπημένες - συμβουλές σας και να πάρουμε στα σοβαρά την –ανύπαρκτη- «εμπειρία» σας από τη ζωή. Μα αφού είστε παντελώς αναξιόπιστοι! Αφού δεν φροντίσατε (κι ούτε θέλετε) να μάθετε τί είναι ζωή. Γιατί η ζωή είναι αυτό που μάς στερείτε καθημερινά, η ζωή είναι αυτό που θέλουμε να ανακαλύψουμε και να προφυλάξουμε, η Ζωή είναι αυτό που πυροβολείτε επάνω μας.
Μήπως εξακολουθείτε να νομίζετε ότι βγήκαμε στους δρόμους απλώς επειδή άλλος ένας σεξουαλικά ανίκανος μπάτσος, τράβηξε το πιστόλι-προέκταση του ανενεργού πέους του και την «άναψε» σε έναν συμμαθητή μας; Είστε αθεράπευτα μαλάκες αν νομίζετε κάτι τέτοιο: όλοι (εκτός από εσάς, που θέλετε να ξεχνάτε) γνωρίζουν ότι τέτοια περιστατικά συμβαίνουν τακτικότατα στην τριτοκοσμική βρωμοκοινωνία, που έχετε φτιάξει. Αλλά αυτή ήταν απλώς η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Δεν φτάνει που μας εμποδίζετε να μορφωθούμε, να βρούμε μια στοιχειωδώς δημιουργική και στοιχειωδώς αμειβόμενη εργασία, να απολαμβάνουμε στοιχειωδώς αξιοκρατικών κοινωνικών, επαγγελματικών κλπ. κριτηρίων, να ζούμε σε μια κοινωνία Πρόνοιας (αφού έχετε διαλύσει την Παιδεία και την Υγεία), δεν φτάνει που μάς έχετε αποκλείσει κάθε πιθανότητα μιας στοιχειωδώς αξιοπρεπούς ζωής, δεν φτάνει που μάς έχετε προκαταβολικά γαμήσει κάθε άξιο να τό προσπαθήσουμε μέλλον, τώρα οι μπάτσοι σας, αν κάνουμε κιχ, μάς πυροβολούν κι από πάνω!
Έχετε υποκαταστήσει κάθε έννοια αληθινής ζωής με μια αντίστοιχη παρα-έννοια κιβδηλότητας. Σας χαρίζω, λοιπόν, την ελεεινή νεκροζώντανη «ζωή» σας, την (παρα)οικονομία σας, τις (παρα)τράπεζές σας, την (παρα)εργασία σας, το (παρα)κράτος σας, την (παρα)παιδεία σας, την (παρα)ϋγεία σας, τον (παρα)αθλητισμό σας, τον ανάπηρο (παρα)ερωτισμό σας. Σας γαμώ την νεοελλάδα σας, τους παπάδες σας, τους μπάτσους σας, τους βοσκούς-κομματάρχες σας, είμαι δεκαεξάρης και σας γαμώ τα λύκεια, γαμώ το «μέλλον» που μας επιφυλάσσετε, γαμώ το κεφάλι σας και ό,τι σκατό έχει μέσα, γαμώ την πολυπόθητη κοινωνική σας «γαλήνη», η οποία δεν διαφέρει σε τίποτα από σιγή νεκροταφείου. Δεν μπορείτε να μας σταματήσετε ακόμα κι αν ξαμολήσετε όλους τους πληρωμένους παιδοκτόνους σας, ακόμα κι αν μας διαβάλετε με όλους τους προβοκάτορές σας και με όλους τους μπατσόφιλους δημοσιογράφους σας ακόμα κι αν μας στείλετε όλους τους «αγανακτισμένους» -και αγάμηδες- πολίτες σας.
Και μόνο όταν θα σάς έχουμε κάνει να βλέπετε εφιάλτες, θα γυρίσουμε στα σπίτια μας.
Και από εκεί και πέρα, στο «μέλλον», δεν θα μπορέσετε να μάς εξαπατήσετε ξανά.

Ο ΔΕΚΑΕΞΑΡΗΣ ΜΕΣΑ ΜΟΥ

ΥΓ. Όσο για την ταφόπλακα της «ζωής» που προορίζατε για εμάς, θα την φυλάξουμε για το δικό σας μνήμα: το μνήμα αυτής της αγχωμένης μαλακίας που υπήρξε η δική σας «ζωή».

3 σχόλια:

spark είπε...

««. . . . . Δεν γράφω αυτήν την έκθεση για να περιαυτολογήσω αλλά για να υπερασπιστώ την γενιά μου που όλοι οι "μεγάλοι" αποκαλούν εγκληματική. . . . ήθελα να βλέπω την αλήθεια πίσω από τα σερβιρισμένα γεγονότα . . . πήγα στην πορεία , ένιωσα τα δακρυγόνα , έχασα για λίγο τιs αισθήσειs μου . Επιτρέψτε μου να έχω άποψη γι' αυτά που είδα. Υπάρχουν καταρχήν τρειs κατηγορίεs ανθρώπων που παρευρίσκονται στιs διαδηλώσειs :



1 . Όλοι εμείs οι μαθητέs και φοιτητέs που θέλουμε να εκφράσουμε την οργή μαs για τον άδικο θάνατο του Αλέξη και δεν δεχόμαστε αμερικάνικουs συμβιβασμούs . Μαζί μαs είναι όλοι εκείνοι οι άνθρωποι που μαs υποστηρίζουν καθηγητέs , απλοί εργαζόμενοι κ.α. . . . να παραβρεθούμε στην διαδήλωση και να εκφράσουμε τον βαθύ μαs πόνο για τον κόσμο που οι "μεγάλοι'" μαs κληρονομούν. Όχι ! Δεν έχουν το δικαίωμα να κατηγορούν εμάs για τον κόσμο τον οποίο οι ίδιοι έπλασαν. Οι περισσότεροι από εμάs ζούμε σε οικογένειεs με χωρισμένουs γονείs , περάσαμε από ένα σχολείο που δεν μαs έμαθε ουσιαστικά τίποτα , καταφέραμε να μπούμε σε ένα πανεπιστήμιο για να συνειδητοποιήσουμε πωs όλη αυτή η ψυχοσωματική πίεση που δεχτήκαμε ήταν για ένα τίποτα. Ναι ! Είμαστε θυμωμένοι με τον κόσμο και το κατεστημένο κι επιτρέψτε μαs να έχουμε φωνή και άποψη αλλά ΟΧΙ δεν είμαστε εγκληματίεs ! Δεν κάψαμε εμείs τα μαγαζιά και τιs τράπεζεs ! Παρά τα όσα λένε τα ΜΜΕ για μαs και μαs κατηγορούν συνεχώs , δεν είμαστε αυτό που οι άλλοι θέλουν να είμαστε . Είμαστε άτομα συνειδητοποιημένα . Ξέρουμε σε τι κόσμο ζούμε , έχουμε συναισθήματα , αγωνιζόμαστε , ελπίζουμε και πάνω απ' όλα έχουμε σεβασμό . Πάντα φυσικά υπάρχουν και τα μαύρα πρόβατα που τουs παρασέρνει η δύναμη του πλήθουs



. . . και φωνάζω δυνατά σε εκείνουs που λένε αυτέs τιs φράσειs να μαs διευκρινίσουν όταν μιλάνε για νεαρούs, σε τι ηλικίεs αναφέρονται. Γιατί οι νεαροί που κάψανε την Αθήνα δεν ήταν φοιτητέs, είδα τα πρόσωπά τουs , οι περισσότεροι ήταν γύρω στα τριάντα και έναs ενήλικαs 30 ετών ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΕΑΡΟΣ!!! . . . και οι περισσότεροι από αυτούs δεν ήταν καν Έλληνεs.



2 .Η δεύτερη κατηγορία ήταν εκείνη που βρίσκονταν στα δεξιά και αριστερά των διαδηλωτών. Δεν είχαν σκοπό να λεηλατήσουν αλλά μόνο να καταστρέψουν . Πετούσαν βόμβεs , δεν σέβονταν τίποτα και κανέναν .. . . θυμώναμε με τιs εικόνεs που βλέπαμε αλλά τουs φοβόμασταν πιο πολύ κι απ' ότι φοβόμασταν τουs αστυνομικούs. Ήταν επικίνδυνο να απομονωθείs απ το πλήθοs. Πίσω και μπροστά τα σώματα ασφαλείαs . Δεξιά και αριστερά οι κουκουλοφόροι που οπλοφορούσαν . Μαs έριξαν δακρυγόνα . Η αστυνομία δεν επιτέθηκε σε αυτούs που καίγανε τιs ξένεs περιουσίεs αλλά σε εμάs που απλά ενώσαμε τιs φωνέs μαs για να διαμαρτυρηθούμε . . . Καθώs υπερασπίζομαι την δημοκρατία όσο σάπια κι αν είναι, θέλω να εκφράσω την προσωπική μου άποψη μετά από πολλούs διαλόγουs και έρευνεs αλλά και μαρτυρίεs , σχετικά με το ποιοί είναι οι κουκουλοφόροι. Ξέρω εκ των προτέρων . . . πωs δεν θα ακουστώ αλλά παρ' όλα αυτά θα γράψω την άποψή μου κι αs μην την διαβάσει κανέναs. Αυτοί οι άνθρωποι είναι εκπαιδευμένα σώματα, πράκτορεs όχι όμωs εσωτερικοί. . . . έχουν αμερικανική βάση,. . . χτυπάνε με έμμεσο τρόπο. . . . Ύστερα θα βγουν και θα κατανομάσουν αυτούs τουs ανθρώπουs που οι ίδιοι βάλανε να μαs πυρπολήσουν , τρομοκράτεs. Παιδιά ξυπνήστε , θέλουν να μαs επιβάλλουν δικτατορία . Θέλουν εμείs οι ίδιοι να ζητήσουμε να μαs ασφαλίσουν !!!



3 .Η τρίτη κατηγορία είναι οι τα τσακάλια . . . που τρώνε τα απομεινάρια, . . . Οι κουκουλοφόροι κατέστρεφαν, δεν κλέβανε. Αυτοί είναι είτε ληστέs , είτε άστεγοι, είτε ναρκομανείs γενικά άνθρωποι κακόμοιροι , που βρήκαν την ευκαιρία να "πλουτίσουν" . . . από τα καταστήματα που διέλυσαν οι κουκουλοφόροι. Ίσωs να μην έχουμε το δικαίωμα να τουs κρίνουμε , αλλά σίγουρα σε καμία περίπτωση δεν τουs υπερασπιζόμαστε. .Εσύ κύριε, . . . κλείσε λίγο την τηλεόραση και βγεs στουs δρόμουs να δειs τι γίνεται. Α! δεν μπορείs λεs , έχειs υποχρεώσειs . . . Τότε συνέχισε την ζωή σου όπωs είναι τώρα , αφού σου αρέσει όπωs είναι και πιστεύειs ότι ο κόσμοs δεν χρειάζεται να αλλάξει.! . . . Αν βαριέσαι να μπειs στον κόπο να ερευνήσειs τουλάχιστο μην κρίνειs χωρίs να ξέρειs . . .τον κόσμο που μου παρέδωσεs , επέτρεψέ μου να τον αρνηθώ και να πολεμήσω για τον δικό μου. Δεν σπάσαμε εμείs τα μαγαζιά. Δείτε καλύτερα τιs κάμερεs . Οι αστυνομικοί μάχονται και συλλαμβάνουν παιδιά που δεν φοράνε κουκούλεs. Με εκείνουs που φορούσαν δεν τολμούν να τα βάλουν . Τα ΜΜΕ λένε ότι θέλουν , μην τα πιστεύετε , την δουλειά τουs κάνουν , και αναγκάζονται να λένε ότι τουs λένε. . . . . Θέλουμε να βλέπουμε τουs γονείs μαs συμφιλιωμένουs , να ζούμε σε μια χαρούμενη οικογένεια, να έχουμε μέλλον και όχι να μαs λένε πωs είμαστε η γενιά των 600 ευρώ , να έχουμε όνειρα που να μην μαs τα διαλύουν οι . . . τηλεοράσειs. Εμείs δεν ακούμε σκυλάδικα τραγούδια όπωs όλοι λένε , εμείs ψάχνουμε την ποιότητα στην ζωή , να βρούμε ένα ίχνοs φωτόs μέσα στο σκοτάδι, . . . θέλουμε αγάπη, αυτή που ο κόσμοs μαs στερεί . . . Και νιώθουμε οργή που κανείs δεν μαs καταλαβαίνει. . . . Και θα συνεχίσουμε να εκφράζουμε τον θυμό μαs απέναντι στιs κατεστημένεs αντιλήψειs διότι δεν είμαστε η γενιά των χαμένων αλλά η γενιά των νικητών.

Υπατία »»

spark είπε...

http://arisdeslis.blogspot.com/2008/12/blog-post_24.html

spark είπε...

Ανακοίνωση 5ου Γενικού Λυκείου Εξαρχείων
Σήμερα είδα στη γειτονιά των Εξαρχείων τοιχοκολλημένη (με σελοτέιπ) την ακόλουθη ανακοίνωση και σκέφτηκα πως θα ήταν καλό να τη μοιραστώ μαζί σας:

____________________________________________________________

ΖΟΥΜΕ ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ, ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ

ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΘΗΤΕΣ

ΑΚΟΥΣΤΕ ΜΑΣ

Σάββατο 6/12/08, Τζαβέλλα και Μεσολογγίου, Εξάρχεια. Αστυνομικός του 5ου Α.Τ. εν ώρα υπηρεσίας δολοφονεί εν ψυχρώ τον 15χρονο Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο.
Μετά από λίγη ώρα τα νέα διαδίδονται και ξεκινάνε κινητοποιήσεις στο κέντρο της Αθήνας, με αφορμή το "μεμονωμένο" αυτό περιστατικό, που συνεχίζονται για όλη την επόμενη βδομάδα. Εμείς ως μαθητές, αγανακτισμένοι με όλα όσα ακούμε οτι πρόκειται να αντιμετωπίσουμε στο μέλλον ξεκινάμε την εξέγερσή μας αφού ο θάνατος του Αλέξανδρου ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι.
Με αφορμή όμως όλα αυτά, αποδόθηκε για άλλη μια φορά στα Εξάρχεια η φήμη του "Γκέτου", του "άβατου", του "ορμητηρίου" των αναρχικών με αποτέλεσμα η κίνηση στην Πλατεία να παγώσει και να δημιουργηθεί για τα Εξάρχεια μια απεχθής εικόνα. Σε αυτό συμβάλλουν οι δυνάμεις των ΜΑΤ που καραδοκούν σε κάθε στενό και μας κάνουν καθημερινά να νιώθουμε ότι βρισκόμαστε σε περίοδο Τρομοκρατίας. Τα δακρυγόνα, και άλλα χημικά, οι χειροβομβίδες κρότου λάμψης πέφτουν έξω απο τις πόρτες μας τρομοκρατώντας μας και δείχνοντάς μας τι πρόκειται να πάθουμε αν επιχειρήσουμε να βγούμε έξω. Άραγε ποιός σπέρνει στην πραγματικότητα τον τρόμο; Οι απλοί πολίτες των Εξαρχείων ή το Κράτος και το παρακράτος;
Εμείς, οι νέοι της περιοχής των Εξαρχείων χαρακτηριστήκαμε ως "ταραχοποιά στοιχεία" με κουκούλες, που επιδίδονται σε καταστροφές, δημιουργώντας έτσι μια ψευδή αντίληψη για τα Εξάρχεια και τους κατοίκους τους. Σας λέμε λοιπόν ότι είμαστε απλοί, αγανακτισμένοι μαθητές που, με ακάλυπτα πρόσωπα, ξεσηκωνόμαστε και αγωνιζόμαστε, και αγωνιζόμαστε πρώτα από όλα ενάντια στον άδικο θάνατο του Αλέξανδρου, καθώς επίσης ενάντια στην απαξίωση της δημόσιας παιδείας, στη διαφθορά, στην ατιμωρησία, στη βία της εξουσίας και ενάντια στο αβέβαιο μέλλον που μας παρέχεται.
Τα Εξάρχεια είναι ένας τόπος ιδεών, προσβάσιμος σε όλους, του αφήνει τον κόσμο, που αφήνει εμάς τους νέους να ονειρευόμαστε και να αγωνιζόμαστε ελεύθεροι για ένα καλύτερο μέλλον.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΑΣ ΝΑ ΚΥΝΗΓΗΣΟΥΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ!

50 Γενικό Λύκειο ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ

http://afroditealsalech.blogspot.com/