Παρασκευή, Αυγούστου 22, 2008

Πώς μαθαίνουν να πετάνε οι άγγελοι μαμά; (Δοκιμή 2η)


Δοκιμή 1. 1… 2…. 1… οκ πάμε

Έχουμε μάθημα σήμερα. Είμαι ο πιο κοντούλης και πάντα με βάζουν μπροστά στην αρχή. Μας πήγαν σε έναν τεράστιο ουρανοξύστη και παραταχτήκαμε στην άκρη της ταράτσας. Αναφτερούγισα και γύρισα πίσω. Απαπαπα, δεν νοιώθω έτοιμος ακόμα. Κρύβομαι πίσω από τα φτερά των άλλων. Ελπίζω να μην με δουν.
Ε, ψιτ, κύριος! Ναι, εσύ! Τι χαμογελάς; Τι χαζή νοοτροπία, που έχετε εσείς οι άνθρωποι, να νομίζετε πως γνωρίζουμε εξ’ απ’ ανέκαθεν να πετάμε! Δηλαδή εσείς αμέσως όταν γεννηθείτε, σηκώνεστε και περπατάτε μέχρι την κούνια σας;
Σας το είπα ότι έχω και υψοφοβία; Προσπάθησα να πάρω απαλλαγή αλλά η Διεύθυνση υπήρξε ανένδοτη. Με σπρώχνουν μπροστά. Σφίγγω το manual στα χέρια μου και χαμογελώ ικετεύοντας να με αφήσουν να κρυφτώ πάλι. Δεν νοιώθω δυνατά τα φτερά μου σήμερα, ο διπλανός μου κάνει γκριμάτσες και κάποιος με μια τρίαινα μου τσιμπάει τον κώλο! Ουψ! Κακιά λέξη. Συγγνώμη! Μπορώ να αποβληθώ τώρα;
Όχι; Καλά. Πωπω δεν γινόταν να ξεκινήσουμε από κανένα τριώροφο; Καλά μη βαράτε. Κάτι παθαίνω με τους ουρανοξύστες. Ε, σε βλέπω εσένα εκεί κάτω. Μην κάνεις κακά πράγματα! Θα σε μαρτυρήσω!
Μάλλον πρέπει να ζητήσω άλλο ζευγάρι φτερά. Πιο μεγάλα. Είμαι μικρούλης μου έδωσαν και αυτά, πάει σίγουρα θα σπάσω τα μούτρα μου. Δεν είναι φτερά αυτά, χαρτοπετσέτες για να σκουπίσουν τα αίματα. Πώς; Δεν ματώνουμε εμείς; Και πρέπει να το κάνουμε θέμα; Η δική μου μούρη θα γίνει σιδερότυπο, όχι η δική σου κύριος.
Και ποιος θέλει δίπλωμα; Αν πρέπει όλοι να πάρουμε από ένα, εγώ θέλω για ποδήλατο. Απαπαπα, Μαδάω. Κοιτάξτε. Ειιι Μη μου τραβάς τη φτερούγα έτσι! Δεν είμαι μεζεδάκι στο εξωτικό εστιατόριο της γειτονιάς σου. Πονάω!
Φτιάχνω τα γυαλιά μου, τα φτερά μου και τότε συνειδητοποιώ ότι ο αέρας γύρω μου είναι γεμάτος από φτερά αλλουνού. Γυρίζω να δω και τότε αρχίζω να πέφτω. Αν τον πιάσω αυτόν που με πέταξε, πούπουλο δεν θα του αφήσω στην θέση του!
Πέεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεφτω. Πέφτω πιο γρήγορα από ασανσέρ σε ελεύθερη πτώση. Ελπίζω να ανάψει κανένα κόκκινο να μην με σιδερώσουν τα αμάξια Δεν μου πάνε τα πλισέ. Χάλια! There is no spoon. Έτσι δεν λέτε εκεί πέρα; 5…4…3…2…
και φυσικά ξέρω και πετάω! Κοίτα. Απλά έχει περισσότερη πλάκα, όταν προσποιείσαι τον ανήξερο. Άντε ξεκόλλα τώρα από το pc σου. Έχουμε και δουλειές λέμε! Τσάγια!!!

1 σχόλιο:

spark είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=aaeNDX8t6_Q&NR=1