Τετάρτη, Αυγούστου 27, 2008

My lady blue

Κάθομαι στο μπαλκόνι τη νύχτα και χαζεύω τα φώτα της νύχτας. Μόνο τη νύχτα αγαπώ την Αθήνα, μέσα σ’ αυτό το φως. Τη μέρα τη φοβάμαι, με πνίγει και περπατώ βιαστικά άγνωστη ανάμεσα σε αγνώστους να κρυφτώ. Δεν θυμάμαι οδούς εδώ πέρα. Δεν θυμάμαι τα σπίτια που ήμουν περαστική. Μόνο τη θέα τη νύχτα. Τις μέρες δεν βγαίνω στο μπαλκόνι ποτέ. Καπνίζω τα τσιγάρα σου απόψε. Ένα πορτοκάλι ζήτησα από τον περιπτερά και εκείνος με κοίταξε απορημένος. Είπα τη μάρκα και τα πήρα. Περίμενα μέχρι να ανάψουν τα φώτα.
Θυμάμαι τα φώτα από όλες τις βεράντες, που πέρασα μέχρι να ‘ρθει το πρώτο φως και να κρυφτώ πάλι μέσα. Έβαλα μουσική χαμηλά να μην ενοχλώ και διάλεξα τα τραγούδια σου. Νομίζω ότι αν απλώσω το χέρι θα πιάσω τα φώτα, θα πιάσω εσένα.
Ενώνω τα φώτα στο μυαλό μου και χαράσσω τη διαδρομή μέχρι εκεί που βρίσκεσαι τώρα. Αλλά μπορεί και να κάνω λάθος και κατεβάζω το χέρι.
Πόσο μικρό φαντάζει το πάντα σ’ αυτή την πόλη. Πόσος λίγος ο χρόνος για να χωρέσει όλα μας τα λάθη. Ακόμα ξοφλάω μερικά. Μαρούσι, Πεύκη και αλλού. Σπίτια, ξενοδοχεία και δρόμοι, τόσοι δρόμοι για να διαλέγω διαδρομές μακριά σου.
Καπνίζω τα τσιγάρα σου και σε θυμάμαι. Εύχομαι το μεγαλείο που έψαχνες να το ‘χεις βρει τώρα πια και να νοιώθεις λιγότερο μόνος σ’ αυτόν τον άγριο κόσμο. Τον κόσμο που σε αγριεύει και όλο ζητά, ολοένα και πιο πολλά, ολοένα και πιο δυνατά. Τον κόσμο που σε κάνει τόσο μικρό ώστε να μην χωράς σε καμιά αγκαλιά. Λογαριασμοί, χρέη, υποχρεώσεις και ένα σπίτι κόκκινο, που έγινε κίτρινο και μετά πράσινο γιατί τα λεφτά ποτέ δεν ήταν αρκετά. Ένα σπίτι διαρρηγμένο, μια τζαμαρία σπασμένη, οι φωτογραφίες κρυμμένες σε ένα κουτί πίσω από συρτάρια. Πόσα κουτιά να σε χωρέσουν, πόσα να πετάξω, τι να σκίσω και τι να κάψω. Πόσα γαλάζια τριαντάφυλλα να μισήσω στα ανθοπωλεία που προσπερνώ βιαστικά.
Κάπου εκεί έξω, κρυμμένος μέσα στο φώτα αγαπάς τώρα. Το νοιώθω και χαμογελώ. Μου τελείωσαν τα τσιγάρα μικρέ μου. Σβήνω το τελευταίο και πάω για ύπνο. Καληνύχτα. Και να θυμάσαι… να μου σε προσέχεις.

8 σχόλια:

spark είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=ysXbW0sPNcM&feature=related

spark είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=L--_6qVRC0I&feature=related

spark είπε...

eric serra my lady blue

όχι τύψεις, όχι δάκρυα
μόνο μια παράξενη αίσθηση
του να γλυστράς δίχως να πέφτεις
θα δοκιμάσω έναν άλλο κόσμο
όπου το νερό δεν είναι πια γαλάζιο.
κάποια άλλη πραγματικότητα
μωρό μου σ' αγαπώ
my lady blue
ψάχνω για κάτι που δεν θα φτάσω ποτέ
αναζητώ αιωνιότητα
όχι άλλο ήλιο
όχι άλλον άνεμο
μόνο μια παράξενη αίσθηση
του να φεύγεις δίχως να κινείσαι
θα δοκιμάσω έναν άλλο κόσμο
και ο ουρανός αργά
ξεθωριάζει στο μυαλό μου
σαν μία ανάμνηση
όχι άλλοι λόγοι, όχι φόβοι
μόνο αυτή η παράξενη αίσθηση
του να δίνεις δίχως να σκέφτεσαι
μωρό μου σ' αγαπώ
my lady blue
ψάχνω για κάτι που ποτέ δεν θα φτάσω
μωρό μου σ' αγαπώ
my lady blue
ψάχνω για κάτι που δεν φτάσω ποτέ
αναζητώ την αιωνιότητα

Γείτων είπε...

kommatia m ekanes. Kataplhktiko keimeno

spark είπε...

δεν υπάρχουν καταπληκτικά κείμενα, μόνο υπέροχοι άνθρωποι, που οι λέξεις ξεχύνονται ξωπίσω τους. Αυτές τις λέξεις μαζεύω και τις κάνω μικρά σημειωματάκια και τα φέρνω εδώ.

ria είπε...

καλά μωρή, κάνεις σχόλια στα κείμενά σου?????????????????????

πάντως καλό, δενμπορώναπω!

spark είπε...

για αντιπερισπασμό ανεβάζω βίντεο :)

Ανώνυμος είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=2_rJHbZLnr0