Τρίτη, Αυγούστου 05, 2008

.

Άννα

Διάφανο. Πλησιάζω και εκπνέω. Θολώνει. Έχεις γράψει κάτι για μένα. Με τις γροθιές σπάω το τζάμι και σε αρπάζω. Πονάει κάνεις όταν ονειρεύεται; Σφίγγω τα χέρια μου, γύρω από τα δικά σου. Τα χέρια μου έχουν καρφωθεί στο τζάμι αλλά δεν σε αφήνω να πέσεις. Όχι σ’ αυτό το όνειρο.
Φωνές. Βαραίνω. Νομίζω ότι γλιστράς. Νοιώθω το αίμα ζεστό να τρέχει στα χέρια μου. Οι φωνές ξεμακραίνουν. Σε σφίγγω γερά και κλείνω τα μάτια. Μια ζωή για τη ζωή που έδωσες. Ανταλλαγή. Κρυώνω. Σφίγγω τα δόντια και σε τραβάω πίσω. Είσαι παγωμένος. Πρέπει να σε ζεστάνω. Σε τυλίγω σε μια αγκαλιά και νοιώθω την καρδιά σου που χτυπά. Πρέπει να ζεσταθεί. Παραμιλάς. Ανοίγεις τα μάτια σου έντρομος και προσπαθείς να φωνάξεις και τότε εξαφανίζεσαι.
Τώρα είσαι ασφαλής.

Αιμίλιος


Πονάω. Κάποιος στέκεται από πάνω μου απειλητικός με δυο καλωδιωμένα σίδερα και ετοιμάζεται να με σιδερώσει. Προσπαθώ να σηκώσω τα χέρια μου. Γυρνάω το κεφάλι και βλέπω νοσοκόμες. Ένας θόρυβος τρυπάει το κεφάλι μου. Προσπαθώ να σηκωθώ μα με ξαπλώνουν πάλι. Τι δουλειά έχω εγώ εδώ; Γιατί χαμογελούν; Ο Κώστας με μια άσπρη ποδιά ανοίγει την πόρτα και φεύγει.

Μαρία


Ανακοπή. Αυτό είπαν. Ήταν τυχερός που το έπαθε μέσα στο νοσοκομείο. Λένε ότι είναι καλά και κάτι άλλα ακαταλαβίστικα. Γνέφω συγκαταβατικά χωρίς να τους καταλαβαίνω. Θα μείνει μέσα αλλά τη γλύτωσε. Πετάω το ματωμένο πουκάμισο στα σκουπίδια. Τελείωσε.
Με αφήνουν να τον δω, για λίγο. Όλα θα γίνουν πάλι όπως πριν. Θα το δεις.

15 σχόλια:

spark είπε...

he is back.

Blogoulis είπε...

Τίποτα δεν μπορεί να είναι ίδιο με πριν... τίποτα...

spark είπε...

:) θες να γράψεις τη συνέχεια?

Blogoulis είπε...

θα γράψω κάτι άλλο από τήν αρχή... μόλις μού περάσει το πνευματικό μπούκωμα:-)

spark είπε...

τι θέμα θα έχει η ιστορία σου;

spark είπε...

ria... καμία παραγγελιά για τη συνέχεια? κάτι άλλο να γράψω?
("ΝΑΙ. ΤΕΛΟΣ!")

spark είπε...

υς. η πρώτη σαιζόν θα είναι ημιτελής, ώστε αν πάμε καλά με την AGB να πάμε και για 2ο χρόνο :P

ria είπε...

δεν κατάλαβα ποιος έπαθε ανακοπή ρε παιδιά, είμαι και κουρασμένη από τη δουλειά και δικαιολογούμαι!

η άννα δε χάνει το παιδί. μένει στο κρεβάτι εννέα μήνες και γεννά μια μικρή αιμιλία. δεν ξαναβλέπει ποτέ τον αιμίλιο μέχρι να γίνει η μικρή 16 χρονών. τότε σε ένα ξενοδοχείο το καλοκαίρι στην... λευκάδα, έρχεται μούρη με μουρη με τη μαρία. η μαρία κοντεύει να πάθει εγκεφαλικό βλέποντας την κόρη της άννας να μοιάζει καταπληκτικά στον άντρα της που τριγυρνά και πηδάει όποια βρίσκει.
η συνέχεια δική σου!

spark είπε...

ο αιμίλιος, κανει βαρύ έμφραγμα που οδηγεί σε ανακοπή αλλά τον συνεφέρουν με απινιδωτή! αν τα γράψω όλα αυτά θα γίνει πολύ ξενερουά (πάντα οι κριτικοί με προτρέπουν να μην πλατιάζω στις ιατρικές περιγραφές)
ποιος κουράζεται τη σήμερον ημέραν στην δουλεια? φραπεδάκι κανεις?
17 χρόνια μετά και ο αιμίλιος ακόμα αρπαχτες στην επαρχία θα κάνει; ;)... βάζεις ιδέες

ria είπε...

o λύκος και αν εγέρασε και άσπρισε το μαλλί του, ούτε τη γνώμη άλλαξε ούτε την κεφαλή του!

γιατί να μην πηδάει, είναι τώρα τριάντα ένα, τότε θα είναι σαράντα επτά, μια χαρά, θα τρέχουν πίσω του οι πιτσιρίκες με τα τέσσερα!

spark είπε...

αααχ αυτές οι πιτσιρίκες.... τελικά να την σκοτώσω την άννα να βάλουμε καμιά καλυτερη?

Blogoulis είπε...

Για δοκίμασε τη Μαρία να τήν κάνεις άσχημη να δεις τηλεθέαση και κλείσμο επεισοδίων για τρία χρόνια προκαταβολικά...

spark είπε...

μα δεν θυμάμαι να είπα πουθενά ότι είναι όμορφη ;)

Blogoulis είπε...

Ναι, αλλά δεν τής έβαλες και σιδεράκια ούτε πατομπούκαλα...

spark είπε...

το αφήνω ελεύθερο το πεδίο να της βάλει ο άλλος ό,τι επιθυμεί. ο κιμάς κόβεται παρουσία του πελάτου