Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 12, 2008

Σταμάτα να παίζεις πιασέντζες και μοίρασε φύλλο.


Είναι 6. Απόγευμα και σε περιμένω στη στάση του μετρό όπως μου είχες πει. Κρατάω το laptop στα χέρια να με γνωρίσεις. Παρακολουθώ τους ανθρώπους που πηγαινοέρχονται. Στο κάθισμα πίσω-πίσω προσπαθώ να μαντέψω αν κάποιος από όλους αυτούς είσαι εσύ. Πώς μοιάζεις. Κοιτάζω τη γραμμή στην άκρη. Όλο και κάποιος απρόσεχτος την πατά και μετράω το χρόνο μέχρι να ακουστεί από το μεγάφωνο η φωνή να κάνει πίσω. Πέρασες τη γραμμή. Πίσω. Κίνδυνος.

Κάθε απόγευμα στις 6 έρχομαι και πατάω τη δική σου γραμμή και περιμένω να ‘ρθεις και να μου πεις, πατάς τη γραμμή, πίσω, κίνδυνος. Κάθε απόγευμα ταιριάζω τα ρούχα αλλιώς και κάθομαι σιωπηλή σε μια γκρίζα άβολη καρέκλα. Κόσμος έρχεται και κάθεται δίπλα μου φλυαρώντας ακατάπαυστα.

Κλείνω τα μάτια και φαντάζομαι πως είμαι σε έναν σταθμό τραίνων. Αντί για το laptop κρατάω ένα γράμμα, ένα πολυκαιρισμένο χαρτί, που κάποτε έκλεψε το άγγιγμά σου. Μα θυμάμαι πως έχω μόνο emails και IP και τότε ο σταθμός παίρνει φωτιά. Άνεμος σηκώνεται και στάχτη στροβιλίζεται γύρω μου. Σφίγγω το γράμμα με μάτια κλειστά. Όταν τα ανοίγω το laptop έχει γίνει μικροσκοπικό στα χέρια μου. Ένα τσιπάκι στριμωγμένες στιγμές σε ένα μέλλον, που τα τραίνα πετάνε πάνω στους συρμούς. Στον κρόταφο νοιώθω το δικό μου τσιπάκι επιλέγει τους χτύπους της καρδιάς μου, το δάκρυ μου, τον τρόπο να αγαπώ. Εκείνη τη στιγμή πάντα κάποιος πατά την γραμμή. Ακούω τη φωνή από το μεγάφωνο και επανέρχομαι ξανά στο τώρα.

Κόσμος πηγαινοέρχεται και από τις δύο μεριές. Δεν πρόλαβα να δω τι μου είπες. Αν θα έρχεσαι ή θα φεύγεις. Στην αρχή καθόμουν από τη μεριά του έρχεσαι. Πάνε μέρες που πέρασα απέναντι, στο φεύγεις.

Ήταν εκείνη η καταραμένη στιγμή, που έπεσε το δίκτυό μου, την ώρα που έλεγες, πού να ‘ρθω να σε συναντήσω. Στις 6 σ’ αυτό το σταθμό. Σφίγγω το laptop στην αγκαλιά μου. Στιγμές γεμάτες ηλεκτρισμό, μέταλλο και πλαστικό. Και μετά σιωπή. Δεν μου είπες ημερομηνία. Ούτε πώς να σε γνωρίσω. Δεν προλάβαμε. Όταν μπήκα στο δίκτυο ξανά, είχες ήδη φύγει.

Κοιτάζω το ρολόι. Μέχρι τις 7 μένω. Μετά βάζω το laptop στη θήκη του και φεύγω. 7.05 έχω βγει από το σταθμό για να φυλάξω ακόμα μια δικαιολογία για να έρθω και την επομένη. Πως ίσως δεν πρόλαβες. Πως ίσως κάτι σου έτυχε. Πως απλά η ώρα, που σου έδωσα σήμερα, δεν ήταν αρκετή. Πως αύριο θα προλάβεις να ανέβεις σε κάποιο βαγόνι και θα έρθεις. Στις 6. Σ’ αυτό το σταθμό.

Σκέφτομαι τα emails σου. Αν δεν ήταν αυτά, θα έλεγα πως ήσουν ένα παιχνίδι του μυαλού μου. Δεν απαντάς πια στα emails μου. Ξεκίνησα και στέλνω και στον εαυτό μου για να δω αν το ταχυδρομείο δουλεύει κανονικά. Το ξέρεις πως κάποιες φορές κολλούσε. Καταλαβαίνεις, έτσι δεν είναι;

Ακούω τα βαγόνια να σκεπάζουν τη σιωπή μου. Όποιος είναι γεμάτος μέσα του, δεν την φοβάται την ερημιά. Αυτό μου έλεγες. Κοίτα, σαν σκυλί στέκεται υποταγμένη στα πόδια μου. Μέχρι τις 7. Μετά την παίρνω και φεύγουμε, να γυρίσουμε πίσω στη ζωή μας. Της πετάω πότε – πότε τις λέξεις σου, να την ταΐζω, μην ξεχαστεί και ψοφήσει.

Τι θα γινόταν αν κάποια στιγμή σηκωνόμουν, πάταγα αυτή τη γραμμή την ώρα που ερχόταν το βαγόνι; Θα νοιαζόσουν; Θα το μάθαινες ποτέ;

Black Jack. Στο 14 σταματάς να τραβάς χαρτί. Εγώ τραβούσα χαρτί για το 21. Μάντευα το βλέμμα σου κάθε φορά που μοίραζες φύλλο και ζητούσα και άλλο. Η banka παίζει για να κερδίζει. Ο τζογαδόρος τα παίζει όλα για το ταξίδι. Τα λεφτά, τα ρούχα, το πετσί, την ψυχή του. Η ζωή μου έμαθε να κάνω την banka. Διάλεξα να τζογάρω με ένα τσιγάρο στο στόμα. Κανένας τζογαδόρος δεν κέρδισε ποτέ. Μα και καμία banka δεν βγήκε στο ταξίδι.

7.

11 σχόλια:

spark είπε...

και λίγη μουσική

http://www.youtube.com/watch?v=sS7wkRn5EZg

Όλοι αυτοί οι νέοι που περνούν γύρω μου
Μέσα στην πόλη
Αυτοί οι νέοι που τρέχουν και που δεν περπατούν
Πού πηγαίνουν;
Είναι ο άνεμος αυτός που τους σπρώχνει
Προς τα αόρατα όνειρα;
Τι βλέπουν στη αρχή του αγώνα τους
Όταν η ομίχλη σηκώνεται;

Απάντησέ μου
Σε περιμένω
Σε περιμένω
Σε περιμένω

Όλοι αυτοί οι νέοι που σφίγγονται μέσα στα μπράτσα τους
Πάνω στις καρδιές τους
Που δεν γνωρίζουν πια τι είναι να κρυώνεις
Να φοβάσαι
Είναι η γη που δεν τους κρατά
Ή ο ουρανός που είναι υπερβολικά βαρύς;
Βαδίζουν κατευθείαν στον κίνδυνο
Τι να γνωρίζουν άραγε για αγάπη;

100 φορές χωρίς εσένα
Έψαξα το δρόμο μου
Χωρίς πίστη, δίχως νόμο
Μόνη με τις αμφιβολίες μου
Σε περιμένω…

100 φορές χωρίς εσένα
Έψαξα το δρόμο μου
Χωρίς πίστη, δίχως νόμο
Μόνη με τις αμφιβολίες μου
Σε περιμένω…

Όλοι αυτοί οι νέοι που περνούν γύρω μου
Μέσα στην πόλη
Αυτοί οι νέοι που τρέχουν και που δεν περπατούν
Πού πηγαίνουν;
Είναι ο άνεμος αυτός που τους σπρώχνει
Προς τα αόρατα όνειρα;
Τι βλέπουν στη αρχή του αγώνα τους
Όταν η ομίχλη σηκώνεται;

100 φορές χωρίς εσένα
Έψαξα το δρόμο μου
Χωρίς πίστη, δίχως νόμο
Μόνη με τις αμφιβολίες μου
Σε περιμένω…


100 φορές χωρίς εσένα
Η καρδιά μου κατεστραμμένη
Χωρίς πίστη, δίχως νόμο
Έχασα το δρόμο μου
Σε περιμένω…
Σε περιμένω…
Σε περιμένω…

Je t' attends -Ax. Red
Tous ces gens qui passent autour de moi
dans la ville
Ces gens qui courent et qui marchent au pas
où vont ils?
Est-ce le vent qui les pousse
vers d'invisibles rêves
Que voient-ils ou bout de leur course
quand le brouillard se lêve

Réponds-moi, je t'attends je t'attends je t'attends

Tous ces gens qui se serrent dans leur bras
sur leurs coeurs
Qui ne savent plus ce que c'est d'avoir froid
d'avoir peur
Est-ce la terre qui retient leurs pas
où le ciel qui est trop lourd
Ils marchent à l'écart du hasard
que savent-ils de l'amour

Cent fois, sans toi
j'ai cherché ma route
Sans foi, ni loi
Seule avec mes doutes
Je t'attends...

Cent fois, sans toi
j'ai cherché ma route
Sans foi, ni loi
Seule avec mes doutes

Cent fois, sans toi
le coeur en déroute
Sans foi, ni loi
j'ai perdu ma route
Je t'attends je t'attends je t'attends

...eternal dreamer είπε...

Υπέροχα...Όλα όσα γράφεις είναι μοναδικά υπέροχα!

Καλό βράδυ spark μου!

spark είπε...

καλούτσικα είναι. Αν ήταν υπέροχα, θα είχα μία άλλη δουλειά, μία άλλη ζωή. Αλλά φαίνεται πως είναι ανήθικο ή παράνομο να πληρώνεσαι για κάτι που απολαμβάνεις ;) Όταν πείσω τον Χρήστο να αρχίσει να διαβάζει και να σταματά να αναλύει τα πάντα (από συντακτικό μέχρι τα hints) τότε θα ξέρω ότι όντως γράφω καλά. Αλλά δεν θα γίνει ποτέεε. Χαίρομαι πάντως που σου αρέσουν. :)

...eternal dreamer είπε...

Μην πτοείσαι !!!
Δεν γράφεις καλούτσικα...ΥΠΕΡΟΧΑ όπως σου το είπα και δεν έχω λόγο να σου λέω ψέματα. Εγώ προσωπικά τρελαίνομαι να διαβάζω κείμενά σου...
Όσο για την άλλη ζωή που οενιρεύεσαι ...ποτέ δεν ξέρεις σε ποιό σημείο βρίσκεται...ίσως να στρίβει απ' την γωνία από στιγμή σε στιγμή...Σου το΄εύχομαι μέσα απ' την καρδιά μου!

spark είπε...

καλάαααααααααα.. θα έλεγε ο Χρήστος (τον ξέρω τόσο καλά, που ξέρω και τις απαντήσεις του σε οποιαδήποτε ερώτηση). όσο για το όνειρα, πιστεύω ότι όταν κάνουμε σχέδια ο Θεός γελάει. Όσα είναι να 'ρθουν θε να 'ρθουν, αλλιώς να προσπεράσουν!

Γείτων είπε...

To keimeno einai yperoxo. H teleutaia paragrafos einai anatrixiastikh.

Twra gia ta ypoloipa, egw pisteuw oti an eixes mia allh zwh den tha egrafes toso kala. Ta panta einai allhlendeta

You can't write THAT good, AND be well adjusted. ;)

spark είπε...

Καλημέρα. Χαίρομαι πάντα να σε βλέπω εδώ. Το απροσάρμοστο είναι ίδιον του χαρακτήρα μου :) Σε φάσεις που το παίζω προσαρμοσμένη, σταματώ να γράφω. Άλλες φορές για μέρες και άλλες φορές για μήνες. Αλλά πάντα γυρίζω εδώ.
Το πιο δύσκολο είναι όταν οι άνθρωποι σου λένε ότι απλά τους χρησιμοποιείς προκειμένου να γράψεις ακόμα μία ιστορία. Και το ξέρεις ότι θα το κάνεις. Όταν θα έχουν φύγει.

Υς υπάρχει ένα παλιό ροκ τραγούδι που έλεγε "οι απροσαρμοστοι θα 'ρθουν με τσαμπουκά να σας τα πουν, σταράτα" από τα αγαπημένα μου. ευχαριστώ που μου το θύμισες :)

Αν όσα ζούμε και όσα γράφουμε δεν μας κάνουν να ανατριχιάζουμε, την βάψαμε!

Γείτων είπε...

Βασικά σε εκείνους μπορείς να πεις ότι κ αυτοί σε χρησιμοποιούν για να ζήσουν μια ιστορία. Εσύ απλώς την καταγράφεις κιόλας :P

spark είπε...

άρα έχω κλέψει φεύγοντας κάτι παραπάνω. Αυτό δεν αρέσει σε κανέναν. Να μπορείς να φεύγεις έχοντας κάτι παραπάνω από ότι σε άφησαν να πάρεις. Να λες δεν θα κυλιστώ στα πατώματα για σένα. Τουλάχιστον όχι με τον τρόπο που περιμένεις. ;)

Γείτων είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=tE1HSjjvqGQ


;)

spark είπε...

ωραίο τραγούδι. κόλησα και το βάζω ξανά και ξανά καθώς τελειώνω την επόμενη ανάρτηση :)